Cadılar Bayramı Kinki: Sargılı Komşunun Sürprizi

Selin, kendinden emin duruşu ve bakışlarındaki o sakin otoriteyle girdiği her ortamda dikkatleri üzerine çeken olgun bir kadındı. Emre onunla bir sanat galerisinin açılışında tanışmış, ilk konuşmalarından itibaren aralarındaki elektriği inkâr edememişti. Birkaç kadeh şarap ve uzun sohbetlerin ardından Selin, ona gülümseyerek yalnızca cesur olanların kabul edebileceği bir davette bulundu.

Selin'in şık dairesi loş ışıklar ve hafif bir müzikle karşıladı onları. Selin, Emre'nin gözlerinin içine bakarak kurallarını tek tek anlattı: her şey karşılıklı rızayla olacak, bir güvenlik kelimesi belirlenecek ve o kelime söylendiği an her şey duracaktı. Emre başını salladı, kalbi heyecanla çarpıyordu. Selin çekmeceden ipek bir göz bağı ve yumuşak saten kurdeleler çıkardığında, odadaki hava bir anda değişti.

Gözleri bağlandığında Emre'nin diğer duyuları keskinleşti. Selin'in parfümünün kokusu, tenine dokunan parmak uçlarının hafifliği ve kulağına fısıldadığı sözler onu tamamen teslim olmaya davet ediyordu. Selin acele etmiyordu; her dokunuşu, her duraksaması ustalıkla planlanmış bir oyunun parçasıydı. Kontrolün tamamen ondayken Emre'nin nefesinin nasıl hızlandığını izlemek, Selin'e tarifsiz bir haz veriyordu.

Saatler, ikisinin de kaybolduğu bir arzu ritminde akıp gitti. Selin zaman zaman durup Emre'ye iyi olup olmadığını soruyor, aldığı her onayla oyunu bir adım daha ileri taşıyordu. Güven ve tutku iç içe geçmiş, sınırlar keşfedildikçe aralarındaki bağ daha da derinleşmişti. Emre, hayatında hiç bu kadar özgür ve bu kadar arzulanmış hissetmemişti.

Sabaha karşı, ipek kurdeleler çözülüp göz bağı kaldırıldığında Emre ilk olarak Selin'in memnun gülümsemesini gördü. Yan yana uzanıp yaşadıklarını konuşurken ikisi de bunun bir başlangıç olduğunu biliyordu. Selin, saçlarını okşayarak bir sonraki buluşmalarında onu daha neler beklediğini fısıldadı ve Emre o andan itibaren günleri saymaya başladı.